साईबाबा दररोज गहू का दळायचे — कॉलराची गोष्ट

🚩 साईबाबा दररोज गहू का दळायचे? — खरं कारण कोणालाच समजलं नाही.

शिर्डीत दररोज सकाळी एक विचित्र दृश्य घडे. बाबा द्वारकामाईत बसत, हाताची चक्की बाहेर काढत, आणि शांतपणे गहू दळायला सुरुवात करत. ना स्वतः भाकरी करत, ना कोणाला पीठ देत — मग हे रोजचं काम का? (द्वारकामाईची आणखी एक लीला जी काहीही न बोलता हीच शिकवण देते — वाचा जेव्हा बाबांनी पाण्याने दिवे लावले.)

🌾 ज्या दिवशी चार बायकांनी पीठ नेलं

एक दिवस चार बायका मदतीला बसल्या. दळता दळता त्या आपापसात विचार करू लागल्या — “इतकं पीठ बाबा आपल्यालाच वाटतील.” चक्की थांबली, तेव्हा त्यांनी पीठ चार भागांत वाटून घेतलं आणि घरी नेलं.

हे पाहून बाबा कडक झाले. “हे कोणाच्या बापाचं माल वाटताय?” ते जोरात म्हणाले. “हे पीठ परत आणा — आणि गावाच्या सीमेवर पसरवा.”

🪔 गावाच्या सीमेवरच का?

त्यावेळी शिर्डीत कॉलरा (हैजा) पसरलेला होता. गावकऱ्यांना नंतर समजलं — बाबा गहू दळत नव्हते. ते त्या महामारीलाच दळून गावाच्या सीमेबाहेर काढत होते.

ज्या दिवशी पीठ सीमेवर पसरवलं गेलं, कॉलरा थांबू लागला. मृत्यू थांबले. भीती संपली. जे काम सामान्य वाटत होतं — ते खरंतर संपूर्ण गावाचं रक्षण होतं.

🌾 खोल अर्थ

सत्चरित्र सांगतो — बाबा साठ वर्षं हेच “दळण्याचं” काम करत राहिले. गहू नाही — भक्तांची कर्म, दुःख आणि अहंकार. चक्कीचे दोन दगड होते — कर्म आणि भक्ती. जेव्हा दोन्ही एकत्र फिरत, तेव्हाच धान्य (अहंकार) दळून पीठ (समर्पण) होई.

🙏 वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

🙏 ॐ साईं राम।